Parle-moi d’amour

Datum(s): 25/02/2022 - 19/03/2022

Regie: Chris Mazarese

Auteur(s): Philippe Claudel

Cast: Rina Dehairs en Luc Mafrans

Regie-assistentie: Mick Kamers

Techniek:

Productie:

Opmerkingen: Speeldata: vrij 25/02, zat 26/02, vrij 04/03, zon 06/03 om 15u, vrij 11/03, zon 13/03 om 15u, zat 19/03

Foyer: 1 uur voor de voorstelling | Aanvang: 20:00 ('s zondags om 15:00)


Synopsis

Een eenakter met humor over man-vrouw relaties en maatschappelijke thema’s

De regisseur aan het woord

Laat ons over liefde spreken…

In 2012 schreef Philippe Claudel ‘Parle-moi D’amour’ alsof hij in een vaart was om thuis te komen. Een lange tirade van intermenselijke echtheid die gaat over opgekropte frustratie, keuzes maken tussen bruutheid en humor, dansend op de lijn tussen sarcasme en cynisme en zoekend tussen begrip en mildheid, delicate materie dus. Hij raast 38 bladzijden lang door een huwelijk. Amper op adem komend. Want het is liefde waarover hij spreekt.  Een beetje ‘Who is afraid of Virginia Wolf’ hijgt in zijn nek.

Ik pakte dat hijgen vast. Ik zocht naar adempauzes in zijn tirade. Moeilijk. Want liefde, de echte dan, raast en scheurt, slaat en zalft, en verliest zich vaak.

De personages in dit stuk hebben geen naam maar dragen ze wel als man en vrouw. Onpersoonlijke figuren lijken ze wel, ze krijgen van Claudel geen naam. Behalve dan man en vrouw. En daarmee ging ik aan de slag. We zijn het allemaal, die man, die vrouw. We verliezen ons in blinde liefde die meestal om onszelf draait. Elk in zijn eigen cirkel gevangen. In zijn eigen gelijk.  Man en vrouw sluiten zich op in het geld dat uiteindelijk niet gelukkig maakt, in de jaloezie rond opleiding en promotie, in hun opvoeding die sporen nalaat en innerlijke kwetsuren genereert, in hun kinderen die ze het liefst zien worden wat ze zelf nooit konden zijn.

Aleydis schonk me deze krachtige tekst om er mijn ding mee te doen. Daarbovenop twee acteurs, die rotsen zijn in theaterervaring, die voor mij als regisseur een vers gestreken laken zijn waar ik kreuken in mag leggen. Ze spelen elk idee, elk subtiel gevoel met gemeende bravoure. Dapper en onverschrokken. Ik kan alleen maar dankbaar zijn.

En Claudel ook.

Chris

Zie: http://www.aleydistheater.be/chris-mazarese/

Femme:

‘Les enfants! Comme si tu les connaissais!’

Tu t’en es préoccupé de tes enfants ?

Homme:

‘J’ai toujours eu leurs photos sur mon bureau.’