In memoriam – Carl

En nu is het zo ver.
Nu staan we hier op de dag waarvan we wisten dat hij onvermijdelijk ging komen.

De dag die we lang voor ons uit hebben geschoven, de dag van afscheid.
En op zo een dag als vandaag zou je liever verdwijnen.
En jezelf verstoppen onder het deken dat daarstraks nog zoveel warmte gaf.
Geborgen en alleen met ons verdriet.
Maar dat is wat we niet gaan doen.
Vandaag sluiten we ons niet op.
Vandaag komen we naar buiten.
Met de mooie momenten die we ons herinneren uit een heerlijk verleden.
Lachend met zijn parel en daar nog een Olijfje bij.
Werkend voor de Red Star Line.
Genietend aan de bar na een première, moe van de drukke weken ervoor.
En zo heeft iedereen zijn eigen verhalen.
Groot en klein.
Belangrijke momenten en kleine alledaagsheden.
Voor mij nen ice-tea alstublieft.

En ja, het doet pijn te weten dat we dat gaan moeten missen.
En ja, het zal verdorie nóg pijn doen.
Maar het zal altijd met de glimlach zijn.
Zacht, diplomatisch, menselijk en koppig.
Mijn mentor.

In de stille ruimte van zijn afdeling in het ziekenhuis hing volgende uitspraak: “vrijheid is wegdoen wat overbodig is”.
Dat is ook de boodschap die we, als vrienden onder mekaar moeten koesteren.
Wees lief voor elkaar.
Geniet van het leven.
Laat pietluttigheden varen en leg ruzies bij.
Klaag niet als het regent, want het is hij die er voor zorgt dat we niet in een woestijn leven.
Ga straks naar huis en neem je kinderen vast, je geliefde.
en fluister hoe graag je hen ziet.
Ook als ze er niet meer zijn.

Couragio!

Leve Carl
Leve Aleydis!

tekst: Steven Van Hoof op afscheidsviering Carl Noppen, d.d. 09.09.2017